The penalty for delaying a goal kick (penalty: corner kick) is just fine. But that does not apply to penalties for slow substitutions, and especially not for slow throw-ins. For a substitution which takes too much time, the substitute may only enter the field after a minute, and of course that should become five minutes at least. In such cases there’s a chance that player A deliberately gets off the pitch very slowly, so that his competitor B as a replacement has five minutes less to show his qualities. It is clear, however, that one minute is not enough time.

The penalty for wasting time on a throw-in has not been considered enough: the penalty will be a throw in for the opposing team. This precisely encourages deliberately committing a foul in situations where the team that benefits from time-wasting is allowed to throw in near the corner flag: especially offensively (but also defensively), it does not matter who throws in. Therefore, in these situations, the only correct penalty is a free kick for the opponent. Teams with players who can throw in front of the goal, have a problem: in those situations, the ball must first be dried with a towel, and then it cannot be thrown in on time. What could teams with this strategy do if they still want use this weapon?
⁃ Substituting (or pretending to) at the moment of a throw-in
⁃ Pretending to be injured
⁃ Instructing ball boys to ‘accidentally’ throw a ball onto the pitch
⁃ Asking for an explanation of a previous referee decision (only for team captains).

But we would not be ‘Boerenverstand’ if we did not have a much simpler solution for all these inds of delaying a game: work with effective playing time. The Dutch ‘Simplistisch Verbond’ would be jealous of such a simple and good solution.

For representatives of FIFA who do not dare to put their ego aside by following our wisdom, we have a viewing advice: please take some time and dwell upon the documentary “Real Men Don’t Cry“ (in Dutch: “Echte mannen huilen niet”).

Promoting mental health has a positive effect on making the right decisions!

De straf met vertragen bij een doeltrap (straf: hoekschop) is prima. Maar dat geldt niet voor de straffen bij te langzaam wisselen en vooral niet bij te langzaam ingooien. Bij een te langzaam uitgevoerde wissel mag de invaller pas na een minuut in het veld en dat moet natuurlijk minstens vijf minuten worden. Je hebt dan wel de kans dat speler A expres langzaam het veld verlaat, zodat zijn concurrent B als vervanger vijf minuten minder de tijd heeft om zijn kwaliteiten te tonen. Duidelijk is echter dat een minuut veel te weinig is.

Over de straf bij tijdrekken bij een inworp is niet nagedacht: de straf is dat de tegenpartij mag ingooien. Dat lokt juist bewust een straf uit in situaties, waarbij de ploeg die belang heeft bij tijdrekken vlak bij de cornervlag mag ingooien: vooral aanvallend (maar ook verdedigend) maakt het namelijk niets uit wie er ingooit. Daarom is in deze situaties de enige juiste straf een vrije trap voor de tegenstander. Ploegen met ‘ver’ ingooiende spelers hebben een probleem: in die situaties moet de bal eerst met een handdoek worden afgedroogd en dan kan er niet tijdig worden ingegooid. Wat kunnen die doen als ze dit wapen toch willen blijven gebruiken?
⁃ wisselen (of net doen als) op moment van een ingooi
⁃ Blessure voorwenden
⁃ Ballenjongens instrueren “per ongeluk” een bal in het veld te gooien.
⁃ Als aanvoerder uitleg vragen om een voorgaande beslissing van de scheidsrechter.

Maar wij zouden Boerenverstand niet zijn als we niet een veel simpeler oplossing voor al dat tijdrekken zouden hebben: ga werken met effectieve speeltijd. Het Simplistisch Verbond zou jaloers zijn op zo’n simpele en goede oplossing.

Voor vertegenwoordigers van de FIFA die niet over hun ego durven te stappen door ons advies op te volgen, hebben we een kijktip: vertraag en sta even stil bij de documentaire “Echte mannen huilen niet” te bekijken.

Het bevorderen van de mentale gezondheid heeft een positief effect op het nemen van de juiste beslissingen!

Het is even stil aan onze kant van de lijn… Henk wenkt me bij de telefoon te komen.

“Io telefonato perché di VAR”
“U belt over de VAR. Ja…, wat is daarmee?”
“VAR non bene in questo momento.”
“Nou, de VAR loopt al een tijdje niet zo lekker hoor; niet alleen op dit moment…” (we houden ons nog in)
“No, no… VAR troppa influenza in questo momento.”
“Ja, maar dat is al geruime tijd. De VAR krijgt veel teveel invloed, door de vertraagde beelden, waardoor de overtredingen veel erger lijken. Zo is Go Ahead weer flink benadeeld met de strafschop in blessuretijd. Het is wel maf met die praktijken!”
“Non che, non che! Non practiche mafioso! Voglio il tuo aiuto.”

Ik stoot Henk aan en fluister dat hij op zijn woorden moet letten. Rosetti denkt dat wij het over maffiapraktijken hebben. Ik neem het gesprek snel over.

“Signore Rosetti, Signore Calebassi hier. La Collina Hollandia, zeg maar.”
“Ah! Marchello, come stai?”
“Molto bene, Roberto. Grazie. Qual è il problema?”
“I media! I media! No more slow motion replays, per favore! È non più critica di media!”
“Geen kritiek uit de media? Dat kan geregeld worden. Wij schrijven er gewoon een column over in Boerenverstand en dan komt het vanzelf goed.” Ik grap erachteraan: “Regelt u dan even wat gouden plakken voor de Oranje Olympiërs?”
“Quanti essatamente?”
Enigszins verbaasd bluf ik: “Nou, ik denk dat 10 een mooi aantal is. Dan regelt het zich vanzelf.”
“Si, capisco. È organizatto. Basta! Ma… silenzio per favore, è?”
“Si, silenzio, Roberto. Molto bene è mille grazie. Ciao!”
“Arrivedecci, Marchello. È saluti a Genk!”
“Doe ik. Groeten aan Henk. Oh ja: Wat rijmt er op Marchello?”
“Limoncello!” brult hij door de lijn.
“Inderdaad. Bestel er een paar bij Vino e benvenuto in Deventer.”
Maar Rosetti werd Rosnetnie en inmiddels heeft hij al opgehangen…

Dit gesprek vond plaats op 13 februari, daags voordat Rosetti uit de school klapte over de VAR. Wij hebben ons in elk geval gehouden aan óns deel van de belofte. Op 22 februari weten we of Rosetti een man van zijn woord is, maar we verwachten er niet veel van. Mocht Oranje toch tot 10 gouden medailles komen, dan weet u hoe dat komt. De invloed van de VAR reikt ver, die van Boerenverstand…

En intussen genieten Henk en ik met een voorzichtige glimlach van elke Olympische medaille. Ook die heeft immers twee kanten…

Infobulletin februari 2026